---
title: "Πλάγιο άουτ στο ποδόσφαιρο: κανόνες, λάθη και προπόνηση"
description: "Πλάγιο άουτ: τι ζητά ο Κανόνας 15 τη στιγμή της ρίψης, ποια πέντε λάθη προκύπτουν, από ποια ηλικία ισχύει και πώς το προπονείς."
datePublished: 2026-09-20
tags:
  - rules
  - youth-football
  - coaching
  - training
---

Οι κανόνες για το πλάγιο άουτ χωράνε σε μισή σελίδα. Κι όμως, το πλάγιο είναι η επαναφορά που εκτελείται πιο συχνά λάθος και σφυρίζεται πιο σπάνια. Ο λόγος βρίσκεται στο πώς είναι χτισμένος ο κανόνας: δεν τον ενδιαφέρει πώς φτάνει ο παίκτης στην μπάλα, αλλά αποκλειστικά ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.

## Ο Κανόνας 15 δένει τα πάντα με μία μόνο στιγμή

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Όλοι οι όροι του Κανόνα 15 ισχύουν τη στιγμή που η μπάλα φεύγει από τα χέρια. Ό,τι γίνεται πριν δεν ρυθμίζεται. Από εκεί προκύπτουν και η ελευθερία στη φόρα και η πιο συχνή πηγή λαθών.</KapitelZusammenfassung>

Η καθοριστική πρόταση του κανόνα λέει στην ουσία το εξής: τη στιγμή της ρίψης ο παίκτης πρέπει να στέκεται όρθιος με το πρόσωπο προς το γήπεδο, να ακουμπά με ένα μέρος από κάθε πόδι την πλάγια γραμμή ή το έδαφος έξω από αυτήν, και να ρίχνει την μπάλα με τα δύο χέρια από πίσω πάνω από το κεφάλι, από το σημείο όπου η μπάλα βγήκε από το γήπεδο.

Τέσσερις όροι, και οι τέσσερις ελέγχονται την ίδια στιγμή. Ο παίκτης μπορεί να πάρει δέκα μέτρα φόρα, να γυρίσει, να κρατήσει την μπάλα ψηλά. Αρκεί τη στιγμή που αφήνει την μπάλα να είναι σωστά το πρόσωπο, τα πόδια, τα χέρια και το σημείο, και το πλάγιο είναι κανονικό. Και αντίστροφα: η ωραιότερη αρχική στάση δεν ωφελεί αν ο παίκτης ξεκολλήσει από το έδαφος την ώρα που ρίχνει.

Υπάρχει και ένας πέμπτος όρος, που ισχύει μετά τη ρίψη: η μπάλα είναι στο παιχνίδι μόλις βρεθεί μέσα στο γήπεδο. Αν πριν από αυτό ακουμπήσει στο έδαφος, το πλάγιο επαναλαμβάνεται από την ίδια ομάδα στο ίδιο σημείο. Δεν είναι ποινή, είναι επανάληψη.

## Τι πρέπει να τηρεί ο εκτελεστής τη στιγμή της ρίψης

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Πρόσωπο προς το γήπεδο, ένα μέρος από κάθε πόδι πάνω ή πίσω από τη γραμμή, και τα δύο χέρια στην μπάλα, ρίψη από πίσω πάνω από το κεφάλι, και όλα αυτά στο σημείο όπου βγήκε η μπάλα.</KapitelZusammenfassung>

**Στάση και προσανατολισμός.** Ο εκτελεστής στέκεται όρθιος με το πρόσωπο προς το γήπεδο. Το «στέκεται» αποκλείει το γονάτισμα και το κάθισμα, όχι όμως μια στάση με το σώμα σκυμμένο μπροστά. Ο προσανατολισμός είναι πιο χαλαρός απ’ ό,τι νομίζουν πολλοί προπονητές: το σώμα πρέπει να βλέπει προς το γήπεδο, όχι ακριβώς προς την κατεύθυνση της ρίψης.

**Επαφή των ποδιών.** Ένα μέρος από κάθε πόδι ακουμπά την πλάγια γραμμή ή το έδαφος έξω από αυτήν. Και τα δύο πόδια δηλαδή, και μάλιστα σε επαφή με το έδαφος. Η διατύπωση «ένα μέρος» έχει σημασία: αρκεί να ακουμπά η μύτη του ποδιού τη γραμμή, η φτέρνα μπορεί να είναι στον αέρα.

**Χέρια και τροχιά.** Και τα δύο χέρια στην μπάλα, και η μπάλα έρχεται από πίσω πάνω από το κεφάλι. Αυτό είναι τροχιά κίνησης, όχι τελική θέση. Μια ρίψη που ξεκινά μόλις πάνω από την κορυφή του κεφαλιού δεν την πληροί.

**Σημείο.** Το πλάγιο εκτελείται στο σημείο όπου η μπάλα βγήκε από το γήπεδο. Ο κανόνας δεν αναφέρει καμία ανοχή. Στην πράξη ένα μέτρο σπάνια σφυρίζεται, στις μικρές ηλικίες σχεδόν ποτέ, όμως ο κανόνας δεν γνωρίζει αυτό το περιθώριο.

## Τι δεν μπορεί να γίνει από πλάγιο άουτ

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Κανένα απευθείας γκολ προς καμία κατεύθυνση, κανένα οφσάιντ όταν η μπάλα έρχεται απευθείας, και ελάχιστη απόσταση δύο μέτρων για όλους τους αντιπάλους.</KapitelZusammenfassung>

Τρία πράγματα αποκλείονται, και τα τρία μετράνε στην πράξη περισσότερο απ’ όσο ακούγονται.

**Γκολ δεν μπαίνει απευθείας από πλάγιο.** Αν η μπάλα μπει απευθείας στην αντίπαλη εστία, δίνεται από τέρματος λάκτισμα. Αν μπει απευθείας στη δική σου εστία, ο αντίπαλος κερδίζει κόρνερ. Και οι δύο κατευθύνσεις ρυθμίζονται, και τη δεύτερη δεν τη σκέφτεται σχεδόν κανείς.

**Οφσάιντ δεν υπάρχει όταν η μπάλα έρχεται απευθείας.** Ο Κανόνας 11 αναφέρει ρητά το από τέρματος λάκτισμα, το πλάγιο άουτ και το κόρνερ ως τις τρεις φάσεις μετά τις οποίες ο παίκτης μπορεί να δεχτεί την μπάλα απευθείας χωρίς να είναι οφσάιντ. Για την επίθεση είναι ένα όπλο που πολλές ομάδες δεν χρησιμοποιούν: στο πλάγιο ο επιθετικός μπορεί να σταθεί όσο μπροστά θέλει.

**Όλοι οι αντίπαλοι μένουν τουλάχιστον δύο μέτρα μακριά** από το σημείο εκτέλεσης στην πλάγια γραμμή. Είναι υποχρέωση του αντιπάλου, όχι παράκληση του εκτελεστή.

## Τα πέντε λάθη που προκύπτουν απευθείας από τον κανόνα

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Οι όροι του κανόνα δίνουν, σαν σε καθρέφτη, πέντε λάθη, γιατί τα χέρια και η τροχιά μπορούν να αστοχήσουν χωριστά. Η λίστα ακολουθεί το κείμενο του κανόνα και όχι τη συχνότητα, αφού καμία ομοσπονδία δεν δημοσιεύει στατιστική λαθών.</KapitelZusammenfassung>

Μια παρατήρηση που λείπει από τους περισσότερους οδηγούς για το θέμα: **δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για το ποιο λάθος στο πλάγιο είναι το πιο συχνό.** Ούτε η γερμανική ούτε η αγγλική, η ισπανική ή η γαλλική ομοσπονδία δημοσιεύει τέτοια στατιστική. Οι ομοσπονδίες δημοσιεύουν το κείμενο του κανόνα και μεμονωμένες περιπτώσεις, όχι συχνότητες. Η λίστα που ακολουθεί είναι γι’ αυτό **βγαλμένη από το κείμενο του κανόνα** και ταξινομημένη με τη σειρά του. Λέει τι μπορεί να πάει στραβά, όχι πόσο συχνά συμβαίνει.

1. **Ρίψη με γυρισμένο σώμα.** Το σώμα δεν βλέπει προς το γήπεδο τη στιγμή της ρίψης, συνήθως επειδή ο παίκτης γυρίζει ο ίδιος προς τον συμπαίκτη αντί να ρίξει την μπάλα προς τα εκεί.
2. **Σηκωμένο πόδι ή άλμα.** Το κλασικό στα μακρινά πλάγια: ο παίκτης παίρνει φόρα και ξεκολλά το ένα ή και τα δύο πόδια από το έδαφος. Αν τη στιγμή της ρίψης έστω ένα πόδι είναι στον αέρα, το πλάγιο είναι λάθος.
3. **Από την κορυφή του κεφαλιού αντί από πίσω.** Η μπάλα ξεκινά μπροστά ή πάνω από το κεφάλι και δεν γράφει τροχιά από πίσω. Το εκπαιδευτικό φυλλάδιο της γαλλικής ένωσης διαιτητών UNAF αναφέρει ακριβώς αυτό ως κύρια αιτία των αντικανονικών πλαγίων, όμως ως παρατήρηση του 2016 και όχι ως μετρημένη συχνότητα.
4. **Ρίψη με το ένα χέρι ή με άνιση δύναμη.** Το ένα χέρι οδηγεί, το άλλο απλώς ακουμπά. Τυπικά και τα δύο χέρια είναι στην μπάλα, η ρίψη όμως μπορεί να σφυριχτεί.
5. **Ρίψη από λάθος σημείο.** Ο παίκτης κερδίζει μερικά μέτρα, συνήθως προς την αντίπαλη εστία.

> **Tip:** Για την προπόνηση η σειρά είναι χρήσιμη, γιατί γίνεται σειρά ελέγχου. Όποιος κρίνει ένα πλάγιο κοιτά διαδοχικά τον προσανατολισμό, τα πόδια, την τροχιά, τα χέρια και το σημείο. Πέντε ματιές, πάντα με την ίδια σειρά.

## Ποια ποινή ακολουθεί ποιο λάθος

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Το λάθος πλάγιο πάει στον αντίπαλο. Η δεύτερη επαφή του εκτελεστή με την μπάλα δίνει έμμεσο ελεύθερο λάκτισμα, και αν γίνει με το χέρι, ακόμη και άμεσο ελεύθερο λάκτισμα ή πέναλτι.</KapitelZusammenfassung>

Οι ποινές είναι πιο σύντομες από τους όρους και ξεχωρίζουν τρεις περιπτώσεις.

**Λανθασμένη εκτέλεση.** Κάθε παράβαση των τεσσάρων όρων έχει ως αποτέλεσμα να εκτελέσει το πλάγιο παίκτης της αντίπαλης ομάδας. Η μπάλα αλλάζει λοιπόν χέρια, ελεύθερο λάκτισμα δεν δίνεται.

**Δεύτερη επαφή του εκτελεστή.** Αν ο εκτελεστής ακουμπήσει ξανά την μπάλα πριν την ακουμπήσει άλλος παίκτης, δίνεται έμμεσο ελεύθερο λάκτισμα. Αν αυτή η δεύτερη επαφή γίνει με το χέρι, δίνεται άμεσο ελεύθερο λάκτισμα, και μέσα στη δική του περιοχή πέναλτι. Η εξαίρεση: αν εκτελεστής ήταν ο τερματοφύλακας, μένει το έμμεσο ελεύθερο λάκτισμα.

**Παρενόχληση από τον αντίπαλο.** Όποιος αποσπά ή εμποδίζει αντιαθλητικά τον εκτελεστή παίρνει κίτρινη κάρτα, και εδώ μετρά και το να σταθεί πιο κοντά από τα δύο μέτρα. Αν το πλάγιο έχει ήδη εκτελεστεί, δίνεται επιπλέον έμμεσο ελεύθερο λάκτισμα.

> **Info:** **Σε πολλούς κανονισμούς για τα παιδιά αυτή η αλυσίδα δεν ισχύει.** Για τον λόγο αυτό διαβάσαμε τους κανονισμούς μιας ντουζίνας ομοσπονδιών. Το αποτέλεσμα: όπου υπάρχει ξεχωριστός κανόνας για τα παιδιά, λέει «να επαναληφθεί» και όχι «η μπάλα στον αντίπαλο».
>
> - **Η Σουηδία, η Νορβηγία και η Ιταλία** γράφουν την επανάληψη ρητά στο κείμενο του κανόνα. Η ιταλική ομοσπονδία τη βάζει σε παρένθεση αμέσως μετά τον κανόνα του πλαγίου. Η νορβηγική ζητά επιπλέον από τον διαιτητή να εξηγήσει το λάθος πριν από τη νέα ρίψη.
> - **Η Δανία** πάει πιο μακριά από όλους και αναφέρει ρητά το σωστά εκτελεσμένο πλάγιο ως παράδειγμα για κάτι που δεν είναι καθοριστικό στο παιδικό ποδόσφαιρο. Κίτρινη και κόκκινη κάρτα δεν υπάρχουν εκεί καθόλου.
> - **Η Αγγλία και η Καταλονία** δίνουν στους διαιτητές τους την οδηγία να επιτρέπουν δεύτερη προσπάθεια, στην Αγγλία ως και την Κ-12.
> - **Η Ολλανδία** πρώτα εξηγεί και τιμωρεί μόνο αν το λάθος επαναληφθεί.
>
> Όπου αντίθετα δεν ρυθμίζεται τίποτα ξεχωριστά, και αυτό ισχύει μεταξύ άλλων για την Πολωνία, την Τσεχία, τη Ρωσία, την Τουρκία και την Πορτογαλία, ο Κανόνας 15 εφαρμόζεται αμετάβλητος. Εκεί η μπάλα αλλάζει χέρια.

## Από ποια ηλικιακή κατηγορία ισχύει καν το πλάγιο

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Το πλάγιο με τα χέρια χάνεται από το παιδικό ποδόσφαιρο, όχι όμως παντού με τον ίδιο τρόπο. Στην Ελλάδα λείπει ως και την Κ-13. Διεθνώς συνυπάρχουν τρία διαφορετικά μοντέλα, και μόνο το ένα εκφράζεται ως όριο ηλικίας.</KapitelZusammenfassung>

Αν προπονείς στην Ελλάδα μια ομάδα ως και Κ-13, το πλάγιο με τα χέρια δεν σε αφορά ακόμη. Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΠΟ για τις αναπτυξιακές ηλικίες, ως και την Κ-13 δεν υπάρχει πλάγιο άουτ: η μπάλα επανέρχεται με το πόδι, με οδήγημα ή με κοντινή πάσα. Οι ΕΠΣ δεν εφαρμόζουν όλες τους κανόνες με τον ίδιο τρόπο, γι’ αυτό δες πριν από τη σεζόν την προκήρυξη της ΕΠΣ σου. Περισσότερα για τις μορφές που βρίσκονται από πίσω θα βρεις στην επισκόπησή μας για τις [μορφές παιχνιδιού στο παιδικό ποδόσφαιρο](https://areacopa.com/el/el/blog/morfes-paichnidiou-paidiko-podosfairo-2026).

Το γερμανικό μοντέλο είναι διαφορετικό και αξίζει να το ξέρεις, γιατί δείχνει πόσο λίγο βοηθά ένα σκέτο όριο ηλικίας. Όποιος προπονεί στη Γερμανία μια Κ-8 ή Κ-9 δεν χρειάζεται αυτό το άρθρο, γιατί εκεί πλάγιο με τα χέρια δεν υπάρχει πια. Η γερμανική ομοσπονδία (DFB) αντικατέστησε την επαναφορά στις μικρές μορφές παιχνιδιού με λάκτισμα ή οδήγημα της μπάλας στο γήπεδο, από τη σεζόν 2024/25 υποχρεωτικά σε όλη τη χώρα. Το πλάγιο εμφανίζεται πρώτη φορά στο γερμανικό 7x7, μια μορφή που η ΕΠΟ δεν έχει.

**Καθοριστική είναι εκεί η μορφή παιχνιδιού, όχι η χρονιά γέννησης.** Οι Κ-10 και Κ-11 παίζουν, σύμφωνα με τη DFB, κατ’ επιλογή 5x5 ή 7x7. Η ίδια ηλικιακή κατηγορία δεν έχει λοιπόν πλάγιο στο 5x5 και έχει στο 7x7. Όποιος θέλει να μάθει αν αφορά την ομάδα του κοιτά τη μορφή παιχνιδιού της διοργάνωσης και όχι το έτος γέννησης.

> **Warning:** **Και ούτε αυτό είναι όλη η αλήθεια στη Γερμανία: η περιφερειακή ομοσπονδία μπορεί να το ρυθμίζει αλλιώς.** Τις μορφές παιχνιδιού τις εφαρμόζουν οι γερμανικές περιφερειακές ομοσπονδίες (Landesverbände), και τουλάχιστον δύο αποκλίνουν από τη γραμμή της DFB, προς αντίθετες κατευθύνσεις.
>
> - **Κάτω Σαξονία (NFV):** Ο κανονισμός των ακαδημιών ορίζει για όλες τις κατηγορίες από Κ-6 ως Κ-11 ότι μετά το πλάγιο άουτ η μπάλα μπαίνει στο παιχνίδι με οδήγημα ή με πάσα, και το διατηρεί ρητά και για τις Κ-10 και Κ-11. Εκεί λοιπόν **δεν υπάρχει πλάγιο με τα χέρια ούτε στο 7x7**. Επιπλέον, ο κανόνας στις Κ-10 και Κ-11 της Κάτω Σαξονίας είναι έτσι κι αλλιώς τέσσερις παίκτες και τερματοφύλακας σε κάθε πλευρά. Το 7x7 εγκρίνεται μόνο με αίτηση.
> - **Έσση (HFV):** Το αντίθετο. Οι διατάξεις διεξαγωγής για το 2025/26 επιτρέπουν το πλάγιο με τα χέρια ήδη στο 5x5 και στο 6x6 των Κ-10 και Κ-11, δηλαδή **νωρίτερα** απ’ ό,τι προβλέπει η DFB.
> - **Μέσος Ρήνος (FVM):** ακολουθεί κατά γράμμα τη γραμμή της DFB.
>
> Το δίδαγμα ισχύει και στην Ελλάδα: καθοριστικό έγγραφο είναι η προκήρυξη της δικής σου ΕΠΣ, όχι ένας γενικός κανόνας που έχεις ακούσει.

Όταν κοιτάς πέρα από τα σύνορα, ένα πράγμα ξεχωρίζει: οι ομοσπονδίες συμφωνούν ότι το πλάγιο με τα χέρια δεν είναι η σωστή επαναφορά για τα μικρά παιδιά. Δεν συμφωνούν καθόλου στο τι σημαίνει αυτό.

| Ομοσπονδία     | Το πλάγιο ισχύει από                                                   | Πιο κάτω                                 | Απόσταση  |
| -------------- | ---------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------- | --------- |
| ΕΠΟ (Ελλάδα)   | μετά την Κ-13 (δες την προκήρυξη της ΕΠΣ σου)                          | οδήγημα ή κοντινή πάσα με το πόδι        |           |
| DFB (Γερμανία) | 7x7, Κ-10/Κ-11 (οι περιφερειακές ομοσπονδίες αποκλίνουν, δες παραπάνω) | λάκτισμα ή οδήγημα στο γήπεδο            |           |
| ÖFB (Αυστρία)  | 7x7, Κ-11                                                              | οδήγημα ή πάσα                           | 3 βήματα  |
| Ελβετία        | κανένα σταθερό όριο                                                    | κατ’ επιλογή: χέρι, συρτή πάσα ή οδήγημα | 3 μέτρα   |
| Αγγλία         | Κ-11, 9x9                                                              | πάσα ή οδήγημα                           | 5 γιάρδες |
| Ισπανία        | κανένα όριο, ισχύει ήδη στην Κ-8                                       | τίποτα, αλλά επανάληψη αντί για ποινή    | 2 μέτρα   |
| Γαλλία         | Κ-10 και Κ-11, 8x8                                                     | «touche» με το πόδι: πάσα ή οδήγημα      | 4 μέτρα   |

Ίσως πρόσεξες ότι στην Ελβετία και στην Ισπανία δεν υπάρχει όριο ηλικίας. Δεν είναι λάθος του πίνακα: εκεί δεν υπάρχει. Οι ομοσπονδίες απαντούν στο ερώτημα «από πότε ρίχνεται η μπάλα με τα χέρια» με τρεις ριζικά διαφορετικούς τρόπους, και μόνο ο πρώτος είναι καν όριο ηλικίας. Το 7x7 και το 9x9 του πίνακα είναι μορφές αυτών των χωρών. Το ελληνικό αντίστοιχο είναι το 8x8.

**Πρώτος τρόπος: κάτω από ένα όριο το πλάγιο αντικαθίσταται.** Έτσι κάνουν η ΕΠΟ, η DFB, η ÖFB, η Αγγλία και η Γαλλία. Κάτω από το όριο το παιδί βάζει την μπάλα στο παιχνίδι με το πόδι, από το όριο και πάνω τη ρίχνει με τα χέρια. Αυτή την περίπτωση έχουν στο μυαλό τους οι περισσότεροι προπονητές.

**Δεύτερος τρόπος: το πλάγιο επιτρέπεται, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό.** Έτσι κάνει η Ελβετία. Ως και την ελβετική κατηγορία Junioren D, που αντιστοιχεί περίπου στις Κ-12 και Κ-13, η ομάδα διαλέγει: ρίψη με τα χέρια, συρτή πάσα ή οδήγημα. Όχι λοιπόν μια ημερομηνία, αλλά μια ελευθερία επιλογής που κάποτε τελειώνει.

**Τρίτος τρόπος: το πλάγιο ισχύει, αλλά το λάθος δεν κοστίζει τίποτα.** Έτσι κάνει η Ισπανία. Η μπάλα ρίχνεται με τα χέρια ως και τη μικρότερη ηλικιακή κατηγορία, το λάθος όμως δεν τιμωρείται. Ο διαιτητής το εξηγεί και αφήνει να επαναληφθεί η ρίψη. Η ομάδα χάνει την μπάλα μόλις τη δεύτερη φορά.

> **Warning:** **Μια λέξη προσοχής για τις γαλλικές πηγές.** Η λέξη «touche» στο γαλλικό παιδικό ποδόσφαιρο δεν σημαίνει αυτόματα πλάγιο με τα χέρια. Στις κατηγορίες Κ-6 ως Κ-9 η «touche» είναι ρητά ενέργεια με το πόδι. Μόνο από την Κ-10 γίνεται κανόνας η «rentrée de touche à la main». Όποιος ταυτίζει την «touche» με το πλάγιο με τα χέρια διαβάζει την κλίμακα των ηλικιών ακριβώς ανάποδα.

Και ένας ακόμη περιορισμός, που δείχνει πόσο λίγο μπορείς να στηριχτείς σε ένα μόνο έγγραφο ομοσπονδίας: στην Αγγλία μια οδηγία σε επίπεδο κομητείας αντιφάσκει με το εθνικό εγχειρίδιο. Το εθνικό έγγραφο καταργεί το πλάγιο με τα χέρια από την Κ-7 ως την Κ-10 χωρίς εξαίρεση, η εκδοχή της κομητείας το επιτρέπει ρητά στην Κ-10. Όποιος σφυρίζει ή προπονεί στην Αγγλία κοιτά λοιπόν και το έγγραφο της περιοχής του.

## Φόρα, άλμα και τούμπα: τι επιτρέπεται

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Επειδή ο κανόνας δεσμεύει μόνο τη στιγμή της ρίψης, η φόρα είναι ελεύθερη και το άλμα απαγορεύεται. Το πλάγιο με τούμπα επιτρέπεται κατά το γράμμα του κανόνα, ρητά όμως δεν το έχει επιβεβαιώσει καμία ομοσπονδία.</KapitelZusammenfassung>

Εδώ φαίνεται το όφελος από το ότι ο Κανόνας 15 ρυθμίζει μόνο μία στιγμή. Από το γράμμα του προκύπτει άμεσα:

**Η φόρα επιτρέπεται.** Ο κανόνας δεν λέει τίποτα για τη διαδρομή ως την μπάλα. Ο παίκτης μπορεί να πάρει όση φόρα θέλει.

**Το πλάγιο με άλμα δεν επιτρέπεται.** Αν τη στιγμή της ρίψης ξεκολλήσει έστω ένα πόδι από το έδαφος, λείπει ένας από τους τέσσερις όρους και το πλάγιο πάει στον αντίπαλο. Σε αυτό το σημείο αποτυγχάνουν τακτικά τα μακρινά πλάγια στις μικρές ηλικίες.

**Το πλάγιο με τούμπα επιτρέπεται κατά το γράμμα του κανόνα.** Τη στιγμή της ρίψης αρκεί ένα μέρος από κάθε πόδι να ακουμπά το έδαφος ή τη γραμμή, και η μπάλα να έρχεται με τα δύο χέρια από πίσω πάνω από το κεφάλι. Όποιος κατέχει καθαρά την κίνηση το πληροί.

> **Warning:** Αυτό **προκύπτει από το κείμενο του κανόνα, καμία ομοσπονδία δεν το έχει επιβεβαιώσει**. Μια έρευνα σε γερμανικές, αγγλικές, ισπανικές και γαλλικές πηγές ομοσπονδιών δεν έβγαλε ούτε μία επίσημη τοποθέτηση για το πλάγιο με τούμπα. Αν θέλεις να το χρησιμοποιήσεις σε επίσημο αγώνα, ξεκαθάρισέ το από πριν με τον διαιτητή ή με τον υπεύθυνο της διοργάνωσης.

## Τι αποδίδει στατιστικά ένα πλάγιο άουτ

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Η κατεύθυνση νικά καθαρά την απόσταση. Οι μπάλες προς τα πίσω και προς τα πλάγια μένουν στην ομάδα, τα μακρινά πλάγια προς τα εμπρός χάνονται στην πλειονότητά τους.</KapitelZusammenfassung>

Ο πιο καθαρός αριθμός έρχεται από την Premier League, μετρημένος σε 16.154 πλάγια άουτ μιας ολόκληρης σεζόν. Το 83 % των πλαγίων έφτασε με την πρώτη επαφή σε συμπαίκτη, το 54 % κράτησε την κατοχή και το 8,8 % οδήγησε σε τελική προσπάθεια.

Πιο ενδιαφέρουσα από το σύνολο είναι η ανάλυση ανά κατεύθυνση ρίψης:

| Κατεύθυνση     | Πρώτη επαφή | Διατήρηση κατοχής |
| -------------- | ----------- | ----------------- |
| προς τα πίσω   | 99,5 %      | 83,5 %            |
| προς τα πλάγια | 89,2 %      | 64,0 %            |
| προς τα εμπρός | 67,6 %      | 48,3 %            |

Σε πέντε πρωταθλήματα με 71.220 φάσεις πλαγίου φαίνεται το ίδιο μοτίβο: με ρίψη προς τα πίσω η μπάλα έμεινε στην ομάδα στο 92,13 % των περιπτώσεων, προς τα πλάγια στο 71,20 %, προς τα εμπρός στο 49,75 %. Υπάρχει και ένα δεύτερο όπλο, που δεν έχει καμία σχέση με την τεχνική: η ταχύτητα. Τα πλάγια που εκτελέστηκαν μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα έφτασαν στην πρώτη επαφή στο 94,4 % των περιπτώσεων, όσα εκτελέστηκαν μετά από δεκαπέντε και πλέον δευτερόλεπτα μόνο στο 78,31 %.

> **Info:** **Δύο διαδεδομένοι αριθμοί δεν μετρούν το ίδιο πράγμα.** Δίπλα στις τιμές της Premier League κυκλοφορεί μια ισπανική ανάλυση 2.658 πλαγίων από αγώνες της La Liga, που καταλήγει σε περίπου 37 % διατήρηση κατοχής και δίνει 0,9 % γκολ και 6,2 % τελικές προσπάθειες. Η διαφορά από το 54 % παραπάνω δεν είναι αντίφαση, είναι άλλος ορισμός: η μία μελέτη μετρά ως κατοχή τα επτά δευτερόλεπτα και πάνω, η άλλη αξιολογεί την έκβαση ολόκληρης της φάσης. Όποιος βάζει τους δύο αριθμούς δίπλα δίπλα χωρίς να το πει δημιουργεί μια αντίφαση που δεν υπάρχει.

Στην πράξη αυτό σημαίνει: το μακρινό πλάγιο μέσα στην περιοχή είναι η πιο εντυπωσιακή παραλλαγή, όχι όμως η πιο αποδοτική. Την ίδια λογική την ξέρεις από τις [κομπίνες στο κόρνερ στο παιδικό ποδόσφαιρο](https://areacopa.com/el/el/blog/kombinezones-korner-paidiko-podosfairo), όπου η κοντινή εκτέλεση επίσης υποτιμάται.

## Έτσι προπονείς το πλάγιο άουτ

<KapitelZusammenfassung label="Σύνοψη κεφαλαίου">Τεχνική με τα πέντε σημεία ελέγχου, απόσταση με ρίψεις με τα δύο χέρια πάνω από το κεφάλι, και στην τακτική πάνω από όλα η διάθεση να παίξεις προς τα πίσω και γρήγορα.</KapitelZusammenfassung>

**Τεχνική.** Τα πέντε λάθη από πάνω δίνουν τη λίστα διορθώσεων. Δύο παίκτες ρίχνουν ο ένας στον άλλον από πέντε ως οκτώ μέτρα, ο τρίτος στέκεται στο πλάι και ελέγχει με σταθερή σειρά: προσανατολισμός, πόδια, τροχιά, χέρια, σημείο. Μετά από δέκα ρίψεις αλλάζουν. Η αξία της άσκησης δεν βρίσκεται στη ρίψη αλλά στον ρόλο του παρατηρητή, γιατί αυτός που ελέγχει πρέπει να εφαρμόσει τον κανόνα και όχι απλώς να τον ακούσει.

**Απόσταση.** Εδώ υπάρχει ένας αξιόπιστος αριθμός. Τέσσερις εβδομάδες ρίψεις με τα δύο χέρια πάνω από το κεφάλι με ιατρική μπάλα, τρεις φορές την εβδομάδα, πρώτα με 3 και μετά με 4 κιλά, φέρνουν 8,2 % μεγαλύτερη απόσταση στο πλάγιο. Το χέρι της ρίψης γίνεται ταυτόχρονα σχεδόν 15 % πιο γρήγορο. Μια ομάδα ελέγχου που έκανε τις ίδιες ρίψεις χωρίς βάρος δεν βελτιώθηκε αξιόλογα. Η δοκιμή έγινε με δεκαπέντε παίκτες σε κάθε ομάδα.

Οι παίκτες ήταν κατά μέσο όρο δεκαέξι ετών. Αν έχει το ίδιο αποτέλεσμα σε μικρότερες ηλικίες παραμένει ανοιχτό, και το πρόσθετο βάρος ανήκει έτσι κι αλλιώς στα χέρια ενός προπονητή που ξέρει τι αντέχει κάθε παίκτης.

**Τακτική.** Από τους αριθμούς του προηγούμενου κεφαλαίου βγαίνει μια άβολη προτεραιότητα στην προπόνηση. Η σημαντικότερη εργασία δεν είναι η απόσταση της ρίψης, αλλά η επιλογή πάσας πίσω από τον εκτελεστή. Οι μπάλες προς τα πίσω και προς τα πλάγια μένουν στην ομάδα, οι μακρινές μπάλες προς τα εμπρός χάνονται στην πλειονότητά τους. Δύο πράγματα προπονούνται άμεσα: μια αξιόπιστη κίνηση συμπαίκτη προς τα πίσω, κοντά στον εκτελεστή, και το όριο των πέντε δευτερολέπτων, δηλαδή να πιάσεις την μπάλα και να εκτελέσεις χωρίς να περιμένεις την τέλεια λύση.

Αντίστροφα, για την ομάδα που αμύνεται ισχύει η σύσταση της ανάλυσης από την Premier League: πίεσε ψηλά και κλείσε τις επιλογές προς τα πίσω και προς τα πλάγια, ώστε στον αντίπαλο να μείνει μόνο η μακρινή μπάλα προς τα εμπρός.

Αυτό προπονείται μόνο σε αληθινούς αγώνες. Αν θέλεις να το δουλέψεις σε μια ολόκληρη σεζόν τουρνουά, χρειάζεσαι αρκετούς από αυτούς και ένα πρόγραμμα αγώνων που δεν στήνεται την τελευταία στιγμή.

[Φτιάξε το πρόγραμμα αγώνων σου](https://areacopa.com/el/tournaments/new?utm_source=agent&utm_medium=markdown&utm_campaign=throw-in-rules)

## Πηγές

Οι διατυπώσεις του κανόνα βασίζονται στο γερμανικό εγχειρίδιο κανόνων της DFB «Fußball-Regeln 2025/2026» και στην επίσημη έκδοση του IFAB για την ίδια σεζόν. Η ελληνική απόδοση είναι δική μας και όχι αυτολεξεί παράθεμα. Ο ελληνικός κανόνας για το πλάγιο προέρχεται από τους «Κανόνες διεξαγωγής αγώνων ποδοσφαίρου αναπτυξιακών ηλικιών (Grassroots)» της ΕΠΟ, σεζόν 2026-2027. Τα όρια ηλικίας των άλλων ομοσπονδιών προέρχονται από τα έγγραφα της καθεμιάς για τη σεζόν 2025/26, οι αριθμοί της ανάλυσης αγώνων από τους Stone, Smith και Barry (International Journal of Sports Science and Coaching, 2021), τους Stone, Kubayi, Smith και North (International Journal of Performance Analysis in Sport, 2025) και τους Casal και συνεργάτες (PLOS ONE, 2023). Η μελέτη προπόνησης είναι των Syafii και συνεργατών, Retos 54 (2024).

---
Source: https://areacopa.com/el/blog/plagio-kanones-podosfairou