---
title: "Rzut z autu w piłce nożnej: przepisy, błędy i trening"
description: "Przepisy wrzutu: czego Artykuł 15 wymaga w momencie wypuszczenia piłki, jakie pięć błędów z tego wynika, od której kategorii obowiązuje i jak go trenować."
datePublished: 2026-09-20
tags:
  - rules
  - youth-football
  - coaching
  - training
---

Przepisy wrzutu mieszczą się na pół strony, a mimo to jest on tym wznowieniem gry, które najczęściej wykonuje się niepoprawnie i najrzadziej karze. Powód tkwi w konstrukcji przepisu: nie interesuje go, w jaki sposób zawodnik dochodzi do piłki, tylko jeden jedyny ułamek sekundy.

## Artykuł 15 wiąże wszystko z jednym momentem

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Wszystkie warunki Artykułu 15 sprawdzane są w chwili wypuszczenia piłki. To, co dzieje się wcześniej, nie jest uregulowane, i właśnie stąd bierze się zarówno swoboda rozbiegu, jak i najczęstsze źródło błędów.</KapitelZusammenfassung>

Kluczowe zdanie przepisu brzmi: „Wykonując wrzut, zawodnik musi stać twarzą do pola gry, częścią każdej stopy dotykać linii bocznej albo podłoża poza nią oraz wrzucić piłkę oburącz zza głowy, w miejscu, w którym opuściła ona pole gry".

Cztery warunki, i wszystkie cztery sprawdza się w tej samej chwili. Zawodnik może wziąć dziesięć metrów rozbiegu, obrócić się, potrzymać piłkę w powietrzu. Dopóki w momencie, w którym ją wypuszcza, zgadzają się twarz, stopy, ręce i miejsce, wrzut jest poprawny. I odwrotnie: najładniejsza pozycja wyjściowa nic nie da, jeśli zawodnik oderwie się przy rzucie od podłoża.

Dochodzi do tego piąty warunek, który działa dopiero po wypuszczeniu piłki. Piłka jest w grze, gdy znajdzie się wewnątrz pola gry. Jeśli wcześniej dotknie podłoża, wrzut powtarza ta sama drużyna z tego samego miejsca. To nie jest kara, tylko powtórzenie.

## Co wykonawca musi spełnić w momencie rzutu

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Twarz do pola gry, część każdej stopy na linii lub za nią, obie ręce na piłce, rzut zza głowy, i to w miejscu, w którym piłka wyszła poza boisko.</KapitelZusammenfassung>

**Postawa i ustawienie.** Wykonawca stoi i zwraca twarz w stronę pola gry. „Stać" wyklucza klęczenie i siedzenie, ale nie pochyloną sylwetkę. Wymóg ustawienia jest łagodniejszy, niż zakłada wielu trenerów: tułów ma być skierowany na boisko, a nie dokładnie w kierunku rzutu.

**Kontakt stóp.** Część każdej stopy dotyka linii bocznej albo podłoża za nią. Czyli obie stopy, i to z kontaktem z podłożem. Sformułowanie „część" jest tu istotne: wystarczy, że linii dotyka czubek buta, pięta może być w powietrzu.

**Ułożenie rąk i tor rzutu.** Obie ręce na piłce, a piłka przychodzi zza głowy. To tor ruchu, a nie pozycja końcowa. Rzut, który zaczyna się dopiero nad czubkiem głowy, tego warunku nie spełnia.

**Miejsce.** Wrzut wykonuje się tam, gdzie piłka opuściła pole gry. Przepis nie podaje żadnej tolerancji. W praktyce metr rzadko bywa kwestionowany, a w piłce młodzieżowej już zupełnie, ale przepis takiego marginesu nie zna.

## Czego z wrzutu wyniknąć nie może

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Żadnego gola bezpośrednio w obie strony, żadnego spalonego przy bezpośrednim przyjęciu i minimalna odległość dwóch metrów dla wszystkich rywali.</KapitelZusammenfassung>

Wykluczone są trzy rzeczy, a każda z nich ma w praktyce większe znaczenie, niż brzmi.

**Gol nie padnie bezpośrednio z wrzutu.** Jeśli piłka wpadnie wprost do bramki rywala, będzie rzut od bramki. Jeśli wprost do własnej, rzut rożny dla przeciwnika. Obie strony są uregulowane, a o tym drugim przypadku mało kto pamięta.

**Przy bezpośrednim przyjęciu nie ma spalonego.** Artykuł 11 wymienia rzut od bramki, wrzut i rzut rożny jako trzy sytuacje, po których zawodnik może przyjąć piłkę bezpośrednio, nie będąc na pozycji spalonej. Dla gry w ataku to dźwignia, z której wiele drużyn nie korzysta: przy wrzucie napastnik może stać dowolnie wysoko.

**Wszyscy rywale zachowują co najmniej dwa metry odległości** od miejsca wrzutu na linii bocznej. To obowiązek przeciwnika, a nie prośba wykonawcy.

## Pięć błędów, które wynikają wprost z przepisu

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Każdy warunek przepisu daje lustrzanie dokładnie jeden błąd. Lista idzie więc za tekstem przepisu, a nie za częstotliwością, bo statystyki błędów nie publikuje żaden związek.</KapitelZusammenfassung>

Uwaga wstępna, której w większości poradników na ten temat się nie pisze: **nie ma wiarygodnych danych o tym, który błąd przy wrzucie jest najczęstszy.** Ani PZPN, ani związek angielski, hiszpański czy francuski takiej statystyki nie publikuje. Związki wydają tekst przepisu i pojedyncze przypadki, nie częstotliwości. Poniższa lista jest więc **wyprowadzona z tekstu przepisu** i ułożona w jego kolejności. Mówi, co może być błędne, a nie jak często się zdarza.

1. **Wrzut z obrotem tułowia.** Ciało nie jest w chwili rzutu skierowane na pole gry, najczęściej dlatego, że zawodnik obraca się do partnera, zamiast rzucić piłkę w jego stronę.
2. **Uniesiona stopa albo wyskok.** Klasyk przy dalekich wrzutach: zawodnik bierze zamach i odrywa przy tym jedną lub obie stopy od podłoża. Gdy w momencie rzutu jedna stopa jest wolna, wrzut jest nieprawidłowy.
3. **Znad czubka głowy zamiast zza głowy.** Piłka startuje przed głową albo nad nią i nie zatacza toru od tyłu. Francuska instrukcja sędziowska UNAF wskazuje właśnie to jako główną przyczynę nieprawidłowych wrzutów, ale jako obserwację z 2016 roku, a nie zmierzoną częstotliwość.
4. **Rzut jednorącz albo nierówną siłą.** Jedna ręka prowadzi, druga tylko przylega. Formalnie obie ręce są na piłce, a mimo to rzut daje się podważyć.
5. **Wrzut obok miejsca.** Zawodnik zabiera ze sobą kilka metrów terenu, zwykle w kierunku bramki rywala.

> **Tip:** Na treningu ta kolejność jest użyteczna, bo daje gotową kolejność sprawdzania. Kto ocenia wrzut, patrzy po kolei na ustawienie, stopy, tor rzutu, ręce i miejsce. Pięć spojrzeń, zawsze w tej samej kolejności.

## Co grozi za który z tych błędów

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Niepoprawnie wykonany wrzut przechodzi na rywala. Drugie zagranie wykonawcy oznacza rzut wolny pośredni, a ręką nawet rzut wolny bezpośredni albo karny.</KapitelZusammenfassung>

Sankcje są krótsze niż warunki i rozróżniają trzy przypadki.

**Niepoprawne wykonanie.** Każde naruszenie czterech warunków prowadzi do tego, że wrzut wykonuje zawodnik drużyny przeciwnej. Piłka zmienia więc właściciela, rzutu wolnego nie ma.

**Drugie zagranie wykonawcy.** Jeśli wykonawca dotknie piłki ponownie, zanim dotknie jej inny zawodnik, sędzia dyktuje rzut wolny pośredni. Gdy to drugie zagranie nastąpi ręką, zamienia się w rzut wolny bezpośredni, a we własnym polu karnym w rzut karny. Wyjątek: jeśli wykonawcą był bramkarz, zostaje rzut wolny pośredni.

**Przeszkadzanie przez rywala.** Kto w sposób niedozwolony rozprasza albo blokuje wykonawcę, a należy do tego również wejście w strefę dwóch metrów, zostaje napomniany. Jeśli wrzut został już wykonany, dochodzi do tego rzut wolny pośredni.

> **Info:** **W Polsce w kategoriach dziecięcych nie ma od tego łańcucha żadnego odstępstwa.** Żaden otwarty dokument PZPN ani wojewódzkiego ZPN nie reguluje dla Skrzata, Żaka czy Orlika, co się dzieje przy błędnym wykonaniu, więc Artykuł 15 obowiązuje bez zmian i piłka przechodzi na rywala. Jedyny dodatek krajowy dotyczy bramki, a nie techniki wykonania: w rozgrywkach Junior E, F i G wykonawca wrzutu nie może zdobyć gola bezpośrednim strzałem z linii bocznej.
>
> Przejrzeliśmy przy tej okazji regulaminy kilkunastu związków. Tam, gdzie w ogóle istnieje osobny przepis dla dzieci, brzmi on „powtórzyć", a nie „piłka dla rywala".
>
> - **Szwecja, Norwegia i Włochy** wpisują powtórzenie wprost do tekstu przepisu. Związek włoski umieszcza je w nawiasie zaraz za regułą wrzutu, norweski dodatkowo wymaga od sędziego wyjaśnienia błędu przed powtórnym rzutem.
> - **Dania** idzie najdalej i wymienia poprawnie wykonany wrzut jako przykład czegoś, co w piłce dziecięcej nie jest istotne. Napomnień i wykluczeń nie ma tam w ogóle.
> - **Anglia i Katalonia** instruują sędziów, by dopuszczali drugą próbę, w Anglii do U12 włącznie.
> - **Holandia** każe najpierw wyjaśnić, a karze dopiero przy powtórzeniu błędu.
>
> Obok Polski bez własnej regulacji zostają między innymi Czechy, Rosja, Turcja i Portugalia. Tam również piłka po prostu zmienia właściciela.

## Od której kategorii wiekowej obowiązuje wrzut

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">W Polsce wrzut ręką zaczyna się w Orliku, a poniżej piłkę wprowadza się nogą po ziemi. Ale jeden podokręg trzyma się starszego rozwiązania, więc sam rocznik nie wystarczy do odpowiedzi.</KapitelZusammenfassung>

Kto prowadzi w Polsce Skrzata, tego artykułu nie potrzebuje, bo wrzutu tam nie ma. Zgodnie z unifikacją szkolenia PZPN piłka wraca do gry ręką dopiero **od kategorii Orlik, czyli U11 i U10**: tam obowiązują ogólne przepisy gry, a więc i Artykuł 15. Poniżej, w **Żaku (U9/U8) i Skrzacie (U7/U6)**, zawodnik **wprowadza piłkę nogą po ziemi**, bramki nie da się zdobyć bezpośrednio, a rywal musi stać **3 metry** od piłki.

To rozwiązanie jest młodsze, niż wielu trenerów pamięta. Do sezonu 2022/23 również w Orliku wprowadzano piłkę nogą; dopiero unifikacja obowiązująca od sezonu 2023/24 przeniosła tę kategorię na rzut ręką, „tak jak w starszych kategoriach", jak ujął to komunikat PZPN.

**Decyduje forma gry, nie sam rocznik.** Skrzat gra 3 na 3 na dwie bramki bez bramkarzy, Żak w piątkę (1+4), Orlik 7 na 7 na normalnym boisku albo 6 na 6 na boisku typu Orlik, Młodzik 9 na 9, a od Trampkarza wchodzi jedenastka. Granica wrzutu pokrywa się więc z granicą między grą piątkową a siódemkową. Więcej o samych formach gry znajdziesz w naszym przeglądzie [form gry w piłce dziecięcej](https://areacopa.com/pl/pl/blog/formy-gry-pilka-dziecieca-2026).

> **Warning:** **Uwaga na dwa znaczenia słowa „Orlik".** W dokumentach związkowych *Orlik* to raz kategoria wiekowa U11/U10, a raz typ boiska ze sztuczną nawierzchnią, których w Polsce są tysiące. Oba znaczenia potrafią stanąć w jednym zdaniu: zapis „6 na 6, boisko typu Orlik" mówi o nawierzchni, a nagłówek nad nim o kategorii. Kto czyta tabelę szybko, bierze jedno za drugie i wyciąga błędny wniosek o tym, kogo przepis dotyczy.

> **Warning:** **I nawet to nie jest cała prawda: twój podokręg może uregulować to inaczej.** Polska hierarchia przepisów dla piłki dziecięcej sięga niżej, niż się zwykle zakłada.
>
> - **Śląski ZPN, Podokręg Katowice:** załącznik do regulaminu rozgrywek młodzieżowych na sezon 2025/2026 utrzymuje w Orliku (E1 i E2) wprowadzanie piłki nogą, z zakazem zdobycia bramki bezpośrednio i odległością rywala 3 metry. Wrzut ręką wchodzi tam dopiero od **Młodzika (U12)**, czyli **dwa roczniki później niż w wersji krajowej**.
> - **Dolnośląski ZPN:** przeciwna próba wypada odwrotnie. Jego unifikacja na sezon 2024/2025 przejmuje zapis krajowy o wrzucie bez zmian, więc żadnego odstępstwa tam nie ma.
> - **Małopolski ZPN:** regulamin młodzieżowy sięga tylko do Młodzika i w ogóle nie reguluje Orlika, Żaka ani Skrzata. O wrzucie w tych kategoriach nie mówi tam żaden tekst związkowy.
>
> Najciekawsze jest to, skąd pochodzi odstępstwo śląskie: nie od związku wojewódzkiego, lecz od **podokręgu** poziom niżej. Przed sezonem warto więc zajrzeć do regulaminu własnych rozgrywek, a nie tylko do unifikacji PZPN.

Co rzuca się w oczy przy spojrzeniu za granicę: związki są zgodne, że wrzut nie jest właściwym wznowieniem gry dla małych dzieci. Zupełnie nie są zgodne co do tego, co z tego wynika.

| Związek         | Wrzut ręką od                    | Poniżej                                     | Odległość |
| --------------- | -------------------------------- | ------------------------------------------- | --------- |
| PZPN (Polska)   | Orlik, U11/U10                   | wprowadzenie nogą po ziemi                  | 3 m       |
| NFF (Norwegia)  | piłka piątkowa, 8 lat            | `innspark`, wykop z miejsca przy bandzie    | 2 m       |
| FAČR (Czechy)   | starsza przygotówka U11/U10, 5+1 | ręka, podanie nogą albo drybling, do wyboru | 2 m       |
| DFB (Niemcy)    | 7 na 7, rocznik E                | wkopnięcie albo wprowadzenie dryblingiem    |           |
| FA (Anglia)     | U11, 9 na 9                      | podanie albo drybling                       | 5 jardów  |
| KNVB (Holandia) | 11 na 11, faktycznie O15         | `indribbelen`, podanie i strzał zakazane    | 5 m       |

Rozpiętość wynosi siedem roczników, od ośmiolatków w Norwegii do praktycznie piętnastolatków w Holandii. Polska leży mniej więcej pośrodku, a najbliższy sąsiad w tabeli pokazuje, że ta sama granica wieku nie musi znaczyć tego samego: czeski związek stawia ją tam gdzie PZPN, ale poniżej niej nie narzuca nogi, tylko zostawia wybór.

Bo związki odpowiadają na pytanie „od kiedy się wrzuca" na kilka zupełnie różnych sposobów, i tylko pierwszy z nich jest w ogóle rocznikiem.

**Po pierwsze: poniżej granicy wrzut jest zastąpiony czymś innym.** Tak robi PZPN, a także Norwegia, Szwecja, Niemcy i Holandia. Poniżej granicy dziecko wkopuje albo wprowadza piłkę dryblingiem, od granicy rzuca. Ten przypadek większość trenerów ma w głowie.

**Po drugie: ręka jest jedną z opcji, nie obowiązkiem.** Tak robią Dania, Włochy i Czechy. Drużyna albo sam zawodnik wybiera, czy wrzucić, wkopnąć, czy wprowadzić piłkę dryblingiem. Nie ma więc daty granicznej, tylko swoboda wyboru, która kiedyś się kończy.

**Po trzecie: wrzut obowiązuje do samego dołu.** Tak robi Portugalia, gdzie rzuca się aż do kategorii Petizes, czyli Sub-7. Podobnie Hiszpania, z tym zastrzeżeniem, że tam sędzia błąd wyjaśnia i każe powtórzyć, zamiast odbierać piłkę.

**Po czwarte: pytanie w ogóle nie ma adresata.** W Turcji i Kirgistanie poniżej najmłodszej formy związkowej nie ma rozgrywek, więc nie ma też czego regulować. W Chinach przepis zależy od tego, który regulamin cytuje lokalny komunikat organizatora.

## Rozbieg, wyskok i flip: co wolno

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Ponieważ przepis wiąże tylko moment rzutu, rozbieg jest wolny, a wyskok zakazany. Wrzut z przewrotem jest według litery przepisu dopuszczalny, ale wprost nie potwierdził go żaden związek.</KapitelZusammenfassung>

Tu opłaca się to, że Artykuł 15 reguluje wyłącznie jeden moment. Z jego brzmienia wynika wprost:

**Rozbieg jest dozwolony.** Przepis nie mówi nic o drodze do piłki. Zawodnik może się rozbiegać, jak daleko chce.

**Wrzut z wyskoku dozwolony nie jest.** Jeśli w chwili wypuszczenia piłki oderwie się od podłoża choćby jedna stopa, brakuje jednego z czterech warunków i wrzut przechodzi na rywala. To punkt, na którym dalekie wrzuty w piłce młodzieżowej regularnie się wykładają.

**Wrzut z przewrotem, tak zwany flip, jest według litery przepisu dopuszczalny**, o ile w momencie rzutu zawodnik ma częścią każdej stopy kontakt z podłożem lub linią, a piłka wychodzi oburącz zza głowy. Kto opanował ten ruch czysto, warunki spełnia.

> **Warning:** Ta ostatnia ocena jest **wnioskiem z tekstu przepisu, a nie stanowiskiem związku**. Kwerenda w źródłach niemieckich, angielskich, hiszpańskich i francuskich nie przyniosła ani jednej oficjalnej wypowiedzi o wrzucie z przewrotem. Kto chce go użyć w meczu mistrzowskim, ustala to wcześniej z sędzią albo z kierownikiem rozgrywek.

## Co wrzut daje w liczbach

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Kierunek bije zasięg, i to wyraźnie. Piłki wrzucane do tyłu i w bok zostają w drużynie, długie wrzuty do przodu w większości się gubią.</KapitelZusammenfassung>

Analiza 16 154 wrzutów z pełnego sezonu Premier League daje najczystszą liczbę w tym temacie. 83 procent wrzutów kończyło się udanym pierwszym kontaktem własnej drużyny, 54 procent utrzymaniem piłki, a 8,8 procenta prowadziło ze zdobytego w ten sposób posiadania do strzału na bramkę.

Ciekawszy od sumy jest rozkład według kierunku rzutu:

| Kierunek  | Pierwszy kontakt | Piłka utrzymana |
| --------- | ---------------- | --------------- |
| do tyłu   | 99,5 %           | 83,5 %          |
| w bok     | 89,2 %           | 64,0 %          |
| do przodu | 67,6 %           | 48,3 %          |

Badanie kontynuacyjne obejmujące pięć lig i 71 220 sekwencji po wrzucie potwierdza ten wzorzec: do tyłu 92,13 procenta utrzymanego posiadania, w bok 71,20 procenta, do przodu 49,75 procenta. Dokłada do tego drugą dźwignię, która nie ma nic wspólnego z techniką: szybkość. Wrzuty wykonane w ciągu pięciu sekund docierały do pierwszego kontaktu w 94,4 procenta przypadków, te po ponad piętnastu sekundach tylko w 78,31 procenta.

> **Info:** **Dwie popularne liczby nie mierzą tego samego.** Obok wartości z Premier League krąży hiszpańska analiza 2658 wrzutów z meczów La Liga, która daje około 37 procent utrzymanego posiadania oraz 0,9 procenta goli i 6,2 procenta oddanych strzałów. Różnica wobec 54 procent powyżej nie jest sprzecznością, tylko inną definicją: jedno badanie liczy posiadanie od siedmiu sekund trwania, drugie ocenia wynik całej sekwencji gry. Kto zestawia obie liczby obok siebie i tego nie mówi, tworzy sprzeczność, której nie ma.

W praktyce znaczy to tyle: daleki wrzut w pole karne jest wariantem najbardziej efektownym, ale nie najbardziej dochodowym. Tę samą logikę znasz z [wariantów rzutów rożnych w piłce młodzieżowej](https://areacopa.com/pl/pl/blog/rozegranie-rzutu-roznego-mlodziez), gdzie krótkie rozegranie również bywa niedoceniane.

## Jak trenować wrzut

<KapitelZusammenfassung label="Rozdział w skrócie">Technika przez pięć punktów kontrolnych, zasięg przez rzuty oburącz zza głowy, a taktycznie przede wszystkim gotowość do gry do tyłu i szybko.</KapitelZusammenfassung>

**Technika.** Pięć błędów z czwartego rozdziału daje listę korekt. Dwóch zawodników wrzuca sobie piłkę na dystansie od pięciu do ośmiu metrów, trzeci stoi z boku i sprawdza w stałej kolejności: ustawienie, stopy, tor rzutu, ręce, miejsce. Po dziesięciu rzutach następuje zmiana. Wartość ćwiczenia leży nie w rzucaniu, lecz w roli obserwatora, bo sprawdzający musi przepis zastosować, a nie tylko usłyszeć.

**Zasięg.** Tu jest jedna wiarygodna liczba. Kontrolowane badanie w hiszpańskim czasopiśmie Retos sprawdzało w 2024 roku rzuty oburącz zza głowy piłką lekarską przez cztery tygodnie, po piętnastu zawodnikach w grupie eksperymentalnej i kontrolnej, przy średniej wieku około szesnastu lat. Zasięg wrzutu wzrósł o 8,2 procenta, a prędkość kątowa ramienia rzucającego o niespełna 15 procent. Grupa kontrolna nie poprawiła się istotnie.

Ważne jest umiejscowienie tej liczby: badanie pracowało z szesnastolatkami. Dla młodszych roczników przeniesienie wyników pozostaje otwarte, a dodatkowe obciążenie i tak należy do trenera, który zna indywidualną odporność swoich zawodników.

**Taktyka.** Z liczb poprzedniego rozdziału wynika niewygodny priorytet treningowy. Skoro piłki wrzucane do tyłu i w bok zostają w drużynie, a długie do przodu w większości się gubią, to najważniejszym zadaniem nie jest zasięg rzutu, lecz partner za plecami wykonawcy. Dwie rzeczy da się ćwiczyć od razu: pewny ruch cofnięcia się do wykonawcy oraz granicę pięciu sekund, czyli podnieść piłkę i wykonać, nie czekając na rozwiązanie idealne.

Dla drużyny broniącej płynie z analizy Premier League zalecenie odwrotne: wyjść wysoko i zamknąć opcje do tyłu i w bok, tak by rywalowi został tylko długi wrzut do przodu.

Kto chce przerobić to rzetelnie przez cały sezon turniejowy, potrzebuje przede wszystkim jednego: dość meczów, w których takie sytuacje w ogóle występują, i terminarza, który nie powstaje w ostatniej chwili.

[Utwórz swój terminarz](https://areacopa.com/pl/tournaments/new?utm_source=agent&utm_medium=markdown&utm_campaign=throw-in-rules)

## Źródła

Cytaty z przepisów pochodzą z wydania „Przepisy Gry 2025/2026" oraz z oficjalnej edycji IFAB na ten sam sezon. Granice wiekowe dla Polski opierają się na unifikacji szkolenia PZPN obowiązującej od sezonu 2023/24, na unifikacji Dolnośląskiego ZPN na sezon 2024/2025 oraz na załączniku do regulaminu rozgrywek młodzieżowych Podokręgu Katowice Śląskiego ZPN na sezon 2025/2026; pozostałe granice wiekowe z dokumentów odpowiednich związków sezonu 2025/26. Liczby z analizy gry pochodzą od Stone, Smith i Barry (International Journal of Sports Science and Coaching, 2021), Stone, Kubayi, Smith i North (International Journal of Performance Analysis in Sport, 2025) oraz Casal i współpracownicy (PLOS ONE, 2023). Badanie treningowe to Syafii i współpracownicy, Retos 54 (2024).

---
Source: https://areacopa.com/pl/blog/rzut-z-autu-przepisy
